Wizyty domowe w ramach POZ

Kiedy można zgłosić potrzebę wizyty domowej?

Wizyty domowe są realizowane wyłącznie w uzasadnionych przypadkach medycznych, gdy udzielenie porady w przychodni jest niemożliwe lub bardzo utrudnione.

Wskazania do wizyty lekarza POZ w miejscu zamieszkania pacjenta:

Najczęstsze wskazania do wizyty domowej lekarza POZ to:

Pacjenci obłożnie chorzy lub długotrwale unieruchomieni:

• pacjenci po udarach mózgu w stanie wymagającym oceny lekarskiej,
  • pacjenci z zaawansowanymi chorobami neurologicznymi (np. choroba Parkinsona, SLA, SM),
  • osoby w stanie terminalnym wymagające opieki paliatywnej lekarskiej.

Nagłe pogorszenie stanu zdrowia u pacjentów przewlekle chorych:

• zaostrzenie chorób układu krążenia (np. niewyrównane nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca),
  • zaostrzenie chorób układu oddechowego (np. POChP, astma),
  • nagłe pogorszenie stanu ogólnego bez możliwości transportu do przychodni.

Stany chorobowe wymagające badania fizykalnego w warunkach domowych:

• podejrzenie zakażeń u pacjentów leżących lub znacznie osłabionych,
  • ocena ostrego bólu u pacjenta unieruchomionego,
  • ocena stanu pacjenta po niedawnym wypisie ze szpitala, gdy transport jest niemożliwy.

Pacjenci w podeszłym wieku z istotnymi ograniczeniami sprawności:

• znaczne ograniczenie poruszania się,
  • współistniejące choroby przewlekłe uniemożliwiające bezpieczne dotarcie do przychodni,
  • brak możliwości zorganizowania transportu medycznego.

Pacjenci po urazach lub zabiegach:

• świeże urazy narządu ruchu uniemożliwiające poruszanie się,
• stan po zabiegach chirurgicznych wymagający kontroli lekarskiej w domu.

Inne uzasadnione przypadki medyczne:

• pacjenci wymagający pilnej oceny lekarskiej, u których nie ma możliwości bezpiecznego transportu,
  • sytuacje, w których lekarz uzna wizytę domową za konieczną ze względów medycznych.

Jak zgłosić wizytę domową?
Zgłoszenia przyjmujemy:
– telefonicznie,
– osobiście w rejestracji,
– za pośrednictwem osoby trzeciej,
– po kontakcie z lekarzem (bezpośrednim lub telefonicznym).

Zgłoszenia przyjmowane są w godzinach pracy placówki medycznej.

Jakie dane trzeba podać?
Podczas zgłoszenia osoba przyjmująca zapyta Cię o:

1. Imię i nazwisko pacjenta
2. Numer PESEL
3. Dokładny adres wizyty domowej
4. Krótki powód zgłoszenia (np. leżący pacjent, uraz, wysoka gorączka)

Co dalej?
Zgłoszenie jest oceniane przez lekarza. Na tej podstawie podejmowana jest decyzja o:

• realizacji wizyty domowej,
• zaproponowaniu alternatywnej formy pomocy (np. teleporada, wizyta pielęgniarki, konsultacja w gabinecie),
• odmowie wizyty – gdy brak wskazań medycznych.

W SYTUACJI ZAGROŻENIA ŻYCIA
Nie czekaj na wizytę domową – zadzwoń pod numer alarmowy 112 lub 999.

• KIEDY MOŻNA ZGŁOSIĆ POTRZEBĘ WIZYTY DOMOWEJ?

  Wizyty domowe są realizowane wyłącznie w uzasadnionych przypadkach medycznych, gdy udzielenie porady w przychodni jest niemożliwe lub bardzo utrudnione.

  WSKAZANIA DO WIZYTY PIELĘGNIARKI W MIEJSCU ZAMIESZKANIA PACJENTA

  Najczęstsze wskazania to:

  1. Pacjenci obłożnie chorzy lub unieruchomieni:
  • pacjenci po udarach mózgu,
  • pacjenci z zaawansowanymi chorobami neurologicznymi (np. SLA, SM),
  • osoby w stanie terminalnym (opieka paliatywna).
  2. Choroby przewlekłe wymagające stałej opieki pielęgniarskiej:
  • odleżyny, trudno gojące się rany, owrzodzenia podudzi,
  • zaawansowana cukrzyca z komplikacjami,
  • przewlekła niewydolność oddechowa (tlenoterapia, tracheostomia),
  • żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.
  3. Konieczność wykonania świadczeń medycznych w domu:
  • iniekcje, kroplówki,
  • cewnikowanie pęcherza moczowego,
  • zmiana opatrunków, stomii,
  • pomiary parametrów życiowych u pacjentów leżących.
  4. Pacjenci z orzeczoną niepełnosprawnością uniemożliwiającą poruszanie się:
  • znaczny stopień niepełnosprawności,
  • brak możliwości transportu do przychodni.
  5. Wizyta patronażowa u niemowlęcia w 2-3 miesiącu życia mająca na celu:
  • przeprowadzenie instruktażu w zakresie pielęgnacji niemowlęcia, w tym karmienia piersią, pielęgnacji jamy ustnej;
  • w razie stwierdzenia nieprawidłowości – rozpoznanie problemów zdrowotnych
    i społecznych rodziny.

   

  Wizyta domowa może nie być zrealizowana przez pielęgniarkę POZ w sytuacji, gdy:

  • Pacjent może samodzielnie lub z pomocą dotrzeć do przychodni.
  • Zgłoszenie dotyczy świadczeń planowych lub profilaktycznych (np. bilans, szczepienie, recepta).
  • Brak wskazań medycznych do wizyty domowej.
  • Warunki w miejscu pobytu pacjenta uniemożliwiają bezpieczne i higieniczne badanie.
  • Pacjent zgłasza objawy niewymagające badania fizykalnego.
  • Chodzi o stany nagłe zagrażające życiu.

    JAK ZGŁOSIĆ WIZYTĘ DOMOWĄ?
    Zgłoszenia przyjmujemy:
    – telefonicznie,
    – osobiście w rejestracji,
    – za pośrednictwem osoby trzeciej,
    – po kontakcie z pielęgniarką POZ (bezpośrednim lub telefonicznym).

    Zgłoszenia przyjmowane są w godzinach pracy pielęgniarek POZ.

    JAKIE DANE TRZEBA PODAĆ?
    Podczas zgłoszenia osoba przyjmująca zapyta Cię o:

    1. Imię i nazwisko pacjenta
    2. Numer PESEL
    3. Dokładny adres wizyty domowej
    4. Krótki powód zgłoszenia (np. leżący pacjent, uraz, wysoka gorączka)

    CO DALEJ?
    Zgłoszenie jest oceniane przez pielęgniarkę. Na tej podstawie podejmowana jest decyzja o:

    • realizacji wizyty domowej,
    • zaproponowaniu alternatywnej formy pomocy (np. teleporada,  konsultacja w gabinecie),
    • odmowie wizyty – gdy brak wskazań medycznych.

    W SYTUACJI ZAGROŻENIA ŻYCIA
    Nie czekaj na wizytę domową – zadzwoń pod numer alarmowy 112 lub 999.

Położna podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) sprawuje opiekę nad kobietą ciężarną, kobietą w połogu oraz noworodkiem również w miejscu zamieszkania lub pobytu pacjentki, jeżeli wymaga tego jej stan zdrowia lub sytuacja rodzinna.

Jak zgłosić wizytę domową?

Wizytę domową można zgłosić:

• telefonicznie lub

• osobiście

bezpośrednio do położnej POZ, w godzinach jej pracy.

Kiedy odbywa się wizyta?

• W przypadkach pilnych i uzasadnionych medycznie wizyta może odbyć się w dniu zgłoszenia.

• W pozostałych sytuacjach termin wizyty jest ustalany indywidualnie z pacjentką.

Kiedy przysługuje wizyta domowa?

Wskazania do wizyty domowej u kobiety ciężarnej

Wizyta domowa położnej POZ może być realizowana w przypadku:

• ograniczonej zdolności pacjentki do samodzielnego poruszania się lub przemieszczania,
• przeciwwskazań lekarskich do opuszczania miejsca zamieszkania,
• konieczności monitorowania stanu zdrowia ciężarnej i płodu w warunkach domowych,
• potrzeby udzielenia wsparcia w zakresie przygotowania do porodu, połogu i opieki nad noworodkiem.

Wskazania do wizyty domowej u kobiety w połogu

Położna POZ sprawuje opiekę nad kobietą w połogu w miejscu jej zamieszkania, zgodnie z obowiązującym standardem organizacyjnym opieki okołoporodowej. Wizyty domowe obejmują w szczególności:

• ocenę ogólnego stanu zdrowia kobiety po porodzie,
• ocenę procesu gojenia ran po nacięciu krocza lub cięciu cesarskim,
• ocenę przebiegu laktacji i wsparcie w zakresie karmienia piersią,
• poradnictwo w zakresie higieny, żywienia, aktywności fizycznej i planowania rodziny,
• obserwację wczesnych objawów zaburzeń emocjonalnych i depresji poporodowej.

Wizyty patronażowe położnej odbywają się:

• pierwsza wizyta – w terminie do 48 godzin od otrzymania zgłoszenia od pacjentki lub szpitala,
• kolejne wizyty – w liczbie nieprzekraczającej sześciu wizyt w okresie do 6 tygodni po porodzie.

Wskazania do wizyty domowej u noworodka

Położna POZ realizuje wizyty patronażowe u noworodka w miejscu jego pobytu.

Sytuacje, w których położna POZ nie realizuje wizyty domowej

Położna podstawowej opieki zdrowotnej nie jest zobowiązana do realizacji wizyty domowej w następujących przypadkach:

1. Brak wskazań medycznych do udzielenia świadczenia w miejscu pobytu świadczeniobiorcy – gdy świadczenie może zostać wykonane w gabinecie położnej POZ.
2. Brak złożonej deklaracji wyboru położnej POZ – położna nie realizuje wizyt u osób nieobjętych jej opieką.
3. Brak warunków do realizacji świadczenia w miejscu zamieszkania pacjentki, w szczególności zagrażających bezpieczeństwu położnej (np. obecność osób agresywnych, nieodpowiednie warunki higieniczne).
4. Wystąpienie stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego, wymagającego niezwłocznej interwencji lekarza lub zespołu ratownictwa medycznego.

Ważne informacje

Położna POZ współpracuje z lekarzem POZ, pediatrą i pielęgniarką POZ, aby zapewnić ciągłość i bezpieczeństwo opieki nad mamą i dzieckiem.
Wszystkie wizyty są dokumentowane w dokumentacji medycznej.

Wzywanie Zespołu Ratownictwa Medycznego (ZRM) pod numerem 999 lub 112 jest uzasadnione wyłącznie w sytuacjach nagłego zagrożenia zdrowotnego, kiedy opóźnienie pomocy może prowadzić do istotnego uszczerbku na zdrowiu lub utraty życia.

Należy niezwłocznie dzwonić po pomoc, jeśli wystąpią:

• Zaburzenia świadomości: utrata przytomności, drgawki, nagłe zaburzenia orientacji.
• Układ oddechowy: nagła duszność, zatrzymanie oddechu, świszczący oddech.
• Układ krążenia: silny ból w klatce piersiowej (podejrzenie zawału), nagłe zaburzenia rytmu serca, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze z towarzyszącym bólem głowy lub dusznością.
• Objawy neurologiczne (udar): nagłe opadnięcie kącika ust, niewyraźna mowa, niedowład lub drętwienie kończyn po jednej stronie ciała.
• Urazy i wypadki: wypadki komunikacyjne, upadki z dużej wysokości, rany z obfitym krwawieniem, rozległe oparzenia, porażenie prądem.
• Inne: nagłe i silne reakcje alergiczne (obrzęk gardła, duszność), zatrucia, uporczywe wymioty z krwią, silne bóle brzucha o nagłym początku.

Co zgłosić dyspozytorowi medycznemu?

Rozmowę przeprowadź w następującej kolejności:

1. Miejsce zdarzenia: Dokładny adres (miasto, ulica, numer domu/mieszkania, piętro, kod do domofonu) lub punkty orientacyjne.
2. Powód wezwania: Co się stało i jakie są główne objawy.
3. Dane pacjenta: Liczba poszkodowanych, płeć, wiek (jeśli znany) oraz informacja czy osoba jest przytomna i czy oddycha.
4. Twoje dane: Imię, nazwisko i numer telefonu (nie rozłączaj się, dopóki dyspozytor nie potwierdzi przyjęcia zgłoszenia).

• Odmowa przyjazdu: Dyspozytor ma prawo odmówić wysłania karetki, jeśli stan nie jest nagły. W takim przypadku musi wskazać inną formę pomocy, np. nocną i Świąteczną Opiekę Zdrowotną (NiŚOZ) lub POZ.

ZRM nie służy do rutynowych wizyt kontrolnych, wypisywania recept, przedłużania zwolnień lekarskich ani transportu do lekarza POZ.